الرئيسية / الأخبار / دست های خالی تئاتریها / گفتگو با سید کاظم قریشی

دست های خالی تئاتریها / گفتگو با سید کاظم قریشی

دست های خالی تئاتريها

گفتگو با سید کاظم قریشی، نویسنده و کارگردان تئاتر

 

Untitled787

این سخن که«تماشاخانه و نانی به من بده تا جامعه‌ای با فرهنگ تحویلت دهم.» گفته‌ای مشهور است که تاثیر نمایش و هنر بر فرهنگ را بیان می‌کند. نمایش و تئا‌تر از زیرساخت‌های فرهنگ شناخته شده است. اما این مهم در استان چگونه است؟ «سید کاظم قریشی» متولد سال ۱۳۴۳در اهواز است که نزدیک به 3 دهه از عمر خود را صرف نوشتن، بازیگری یا کارگردانی کرده است. او از طریق شعر به نوشتن و سپس از طریق نوشتن به کارگردانی و بازیگری پرداخته است. قریشی از اولین‌های تئا‌تر خیابانی در حاشیه شهر اهواز است که همچنان با دست‌های خالی می‌نویسد و کارگردانی می‌کند. با او در این زمینه همسخن شده‌ایم:

آغاز جذب شما به تئا‌تر از کجا و چگونه بوده است؟

ابتدا فعالیت‌های من درقاب شعر و درحوزه ادبیات بود. درسال ۷۶ از طرف گروه نمایش تازه تاسیس شمس اهواز از من خواسته شد. نمایشنامه‌ای برای نمایش در حاشیه شهر اهواز به منظور فرهنگ‌سازی بنویسم، بعد از موفقیت نمایشنامه فعالیت‌های خود را با این گروه ادامه دادم و این باعث شد علاقه من روز به روز به تئاتر بیشتر شود.

اولين تجربه شما در کارگردانی چه زمانی بود؟

اولین تجربه کارگردانی من بعد از یک سری دوره‌ها زیر نظر استاد عبدالرضا حیاتی و مرتضی مطوری در نمایش «عطال و بطال» بود که در آن زمان به صورت گروهی کارگردانی کردیم و من جزو گروه کارگردانی بودم، ولی بعد از آن در نمایش «بچه‌های محله» به صورت کارگردان، نویسنده و بازیگر حضور داشتم.

آيا فضای مناسب و کافی برای فعاليت‌های هنری و به خصوص تئا‌تر در استان وجود دارد؟

تئا‌تر با دیگر هنر‌ها فرق می‌کند. ما برای نمایش نیاز به صحنه داریم، نیاز به دکور و گریم داریم، ابزار ما حجیم است و مکان بزرگی لازم دارد، این در صورتی است که دیگر هنر‌ها به عنوان مثال نقاشی نیازمند ابزاری به گستردگی و حجم تئا‌تر ندارد و این مکان‌ها در استان به نسبت مساوی وجود ندارد، ولی در کل از نظر جا و مکان کمبود احساس می‌شود و این عامل سبب کندی رشد تئاتر در استان شده است.

شما در کنار فعاليت‌های هنری در زمینه تئاتر به تربيت هنرجويان و کشف استعداد‌ها هم پرداخته‌ايد. چالش‌ها و موانع در پرورش و کشف چهره‌ها چه بوده است؟

ما استعدادهای بالقوه زیادی داریم و جوانان بسیار که دوست دارند وارد این عرصه شوند، لیکن فضای کافی و امکانات لازم در دست نیست که بتوانیم این استعداد‌ها را پرورش دهیم. حتی در سال‌های گذشته دختر و پسرهای خردسالی بودند که با زحمت فراوان دوره‌های آموزشی برای آنها ترتیب دادیم به دلیل نبود امکانات و حمایت نتوانستیم از این استعداد‌ها در نوجوانی و جوانی استفاده کنیم و به دلایلی که ذکر شد این جوانان از صحنه دور ماندند که اگر از امکانات کافی برخوردار بودیم می‌توانستیم چهره‌های بسیارخوبی را به جامعه تئاتر معرفی کنیم.

 موانع برگزاری جشنواره‌های تئا‌تر در استان را در چه می‌بينيد؟ چگونه می‌توان از سد اين موانع گذشت؟

در برگزاری جشنواره‌های نمایش، حمایت‌های مالی مهم‌ترین بخش آن است و برگزاری جشنواره منوط به حمایت‌های مالی است این حمایت‌ها می‌تواند از سوی سازمان‌های دولتی و غیردولتی باشد و در حقیقت چند وجهی است، ما نباید فقط انتظار داشته باشیم که یک سازمان چون که فعالیت مربوط زیر نظر آن است، حمایت مالی کند. نمایش یک کار فرهنگی است و همه باید به آن کمک کنند. واحدهای فرهنگی هر سازمان یا افرادی که از نظر مالی می‌توانند حامی مالی باشند کمک خوبی برای برگزاری این جشنواره‌ها می‌توانند بکنند. کمک‌های غیر مادی نخبه‌ها، نویسنده‌ها و خبرنگاران هم تاثیر فراوانی دارد.

تفسير و خوانش شما از وضعيت کنونی تئا‌تر در استان چيست؟

همان طور که اشاره شد، ظرفیت هنری استان بسیار بالاست؛ از هنرمندان موفق می‌توان به سیدصادق کاظمی، ناصر میاحی، حشمت قاسمی و مرتضی سیاه تیری اشاره کرد، ولی متاسفانه هنرمندان و به ویژه نمایشنامه‌نویسان و کارگردانان از سوی کسانی که می‌توانند برای بهبود وضعیت هنری کاری انجام بدهند مورد حمایت جدی قرار نگرفته‌اند. هنرمندی که دغدغه نان داشته باشد نمی‌تواند هنر خود را شکوفا کند و تاکید می‌کنم که جنبه اقتصادی و حمایت مادی از هنرمندان نکته اساسی در استفاده از بازیگر و تئا‌تر در مسیر فرهنگ سازی و جامعه‌ای با فرهنگی متعالی است.

تاثير تئاتر خيابانی در فرهنگ‌سازی و بهبود وضعيت اجتماعی چگونه است؟

نمایش‌های خیابانی یکی از مهم‌ترین ابزار فرهنگ‌سازی و تحکیم هنجارهای اجتماعی است، زیرا که تئاترخیابانی در ارتباطی نزدیک با مردم است و تمام قشرهای اجتماع را مورد خطاب قرار می‌دهد و از آن می‌توان برای انتقال مفاهیم اجتماعی، زندگی شهری و مفاهیم شهروندی استفاده کرد، ولی این تئاترخیابانی هم در استان مظلوم واقع شده و از رشد کافی و نقش مهم خود بازمانده است.

گفتگو :رضا زبيدی-همشهری

عن مدير الموقع

شاهد أيضاً

حسین فرج الله / ناصــ‌‌شایع‌‌ــر(ابوفهر)

حسین فرج الله ناصــ‌‌شایع‌‌ــر(ابوفهر) ما الفخرُ إلَّا لأهلِ العلمِ إنَّهمُ على الهدى لِمن استهدى أدلَّاءُ …

أضف تعليقاً